هدف از پژوهش حاضر شناسایی مؤلفه‌ها و عناصر برنامه درسی مبتنی بر یادگیری پدیده-محور در دانشگاه فرهنگیان بوده است. این مطالعه به روش مرور سیستماتیک با هدف شناسایی و تحلیل مؤلفه‌های برنامه درسی آموزش عالی انجام شده است. جامعه آماری شامل مقاله­های علمی منتشر شده بین سال­های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ در حوزه‌های برنامه‌ریزی درسی، روش­های نوین تدریس و نظریه‌های یادگیری بود. جستجو در پایگاه­های معتبر بین‌المللی شامل Web of Science، Scopus، ProQuest، ERIC، SpringerLink، Taylor & Francis Online و ScienceDirect و همچنین پایگاه­های فارسی نورمگز، مگیران، ایرانداک  و با استفاده از کلیدواژگان ترکیبی و عملگرهای بولی انجام گرفته است. مقاله­ها بر اساس معیارهای ورود و خروج مشخص در سه مرحله غربالگری شدند و ارزیابی کیفیت با استفاده از چک‌لیست (نمون برگ) PRISMA صورت گرفت. داده‌ها به روش تحلیل محتوای کیفی­توصیفی بررسی شدند و یافته‌ها در قالب مضامین استخراج شدند. تحلیل داده‌ها نشان داد که برنامه درسی مبتنی بر یادگیری پدیده-محور ساختاری نظام‌مند و چندلایه دارد که مؤلفه‌های آن در پاسخ به تحولات اجتماعی، فناوری و نظریه‌های نوین یادگیری شکل گرفته‌اند. این مؤلفه‌ها در قالب 10 مضمون اصلی(اصول و رویکردهای بنیادین، توانمندی­های حرفه‌ای، آموزش پویا، راهبردهای یاددهی-یادگیری، آموزش­گستری، زیرساخت­ها و منابع، پویایی، فضا و مکان، انطباق‌پذیری، ارتباطات و شبکه‌سازی)  و ۲۸ مضمون فرعی طبقه‌بندی شده‌اند که به‌ویژه بر اهداف، محتوا، فعالیت­های یادگیری، نقش استاد، منابع آموزشی و ارزشیابی تمرکز دارند. براساس یافته‌های پژوهش این الگو می‌تواند به‌­مثابه چارچوبی مفهومی در بهبود کیفیت تربیت معلم و توسعه برنامه‌های درسی پاسخ‌گو به نیازهای معاصر مورد استفاده قرار گیرد.